هدف از انجام این پژوهش، ایجاد خاصیت انعطاف پذیری در مدل آبدهی (Yield Model) به منظور وارد کردن عدم قطعیت هیدرولوژیکی و در نتیجه بهبود عملکرد سیستم می باشد. بدین منظور با ایجاد سری های زمانی مصنوعی و استفاده از مفهوم تابع عضویت فازی، منحنی فرمان در مدل کلاسیک به یک باند منحنی در مدل آبدهی فازی تبدیل می گردد. برای ارزیابی منحنی فرمان توسعه یافته، سری های زمانی دیگری تولید شدند و با شبیه سازی سیستم مخزن برای تامین نیازهای پایین دست بر مبنای مدل های آبدهی کلاسیک و فازی نتایج به دست آمده مقایسه می گردند. سپس، برای ارزیابی نتایج مدل ها از معیارهای ارزیابی کارایی سیستم استفاده می شود. نتایج استفاده از مدل ارائه شده برای سیستم تک مخزنی سد کرج در پنجاه شبیه سازی نشان می دهد که در مدل آبدهی کلاسیک و فازی اعتمادپذیری نیاز با اولویت نخست با یکدیگر برابر و به طور متوسط به میزان98 درصد است. بعلاوه برای نیاز با اولویت دوم، این معیار در مدل کلاسیک دارای متوسط 81 درصد بوده و در مدل فازی 55 درصد می گردد. برای نیاز با اولویت سوم، متوسط اعتمادپذیری مدل کلاسیک 47 درصد بوده و در مدل فازی 34 درصد می باشد. تغییرات برگشت پذیری نیز کمابیش مانند اعتمادپذیری است. آسیب پذیری برای نیاز با اولویت نخست، در مدل کلاسیک دارای متوسط 28 درصد و در مدل فازی 22 درصد می باشد. بعلاوه، برای نیاز با اولویت دوم، مدل کلاسیک دارای متوسط 98 درصد و مدل فازی به میزان 45 درصد نتیجه می دهد. برای نیاز با اولویت سوم، این معیار در مدل کلاسیک برای همه دوره های شبیه سازی برابر 100 درصد بوده ولی در مدل فازی 82 درصد می باشد.

با توجه به تغییرات زمانی آبدهی رودخانه ها و نیازها جهت استفاده مناسب از آب ذخیره شده در مخزن سدها باید از قواعد بهره برداری از مخزن استفاده شود. قواعد بهره برداری با منحنی فرمان مشخص می شوند. یکی از روش های تهیه منحنی فرمان استفاده از مدل آبدهی می باشد که بهره برداری از مخزن را به حجم ذخیره مخزن در ابتدای دوره ارتباط می دهد. در این پژوهش پس از تشریح سیاست بهره برداری استاندارد (SOP) و مدل آبدهی، دو برنامه کامپیوتری به زبان فرترن برای بهره برداری مخزن بر اساس این مدل ها تهیه شد. سپس بر اساس مدل آبدهی، منحنی فرمان سد مخزنی درودزن به دست آمده و نتایج آن با مدل شبیه سازی SOP مقایسه شد. نتایج نشان داد مجموع مربعات کمبود در مدل آبدهی به میزان قابل توجه 73.26 درصد کمتر از مدل SOP می باشد که بیانگر توانایی مدل در استخراج منحنی فرمان بهره برداری از سد می باشد. مدل آبدهی با قابلیت تامین نیازهای قطعی ضمن کاهش میزان کمبود آب، شدت کمبودها را کنترل می کند و به طور یکنواخت در تعداد سال های بیشتری توزیع می نماید.

مقاله با جریان سیل به طور عمده ناشی از رواناب سطحی است که حاصل خصوصیات بارش و حوضه ی آبریز است که در این میان، تاثیر پوشش گیاهی در کاهش جریان سیل حوضه های کوچک، کم تر از حوضه های با مساحت زیاد می باشد. اولین گام در مطالعات اقتصادی طرح های مدیریت سیلاب، تهیه ی نقشه های پهنه بندی سیل است. در این مقاله، رودخانه ی باراندوزچای به عنوان رودخانه ای دایمی در حوضه ی آبریز دریاچه ی ارومیه که در معرض بارش های با شدت بالا قرار دارد، جهت پهنه بندی سیلاب دبی های حداکثر لحظه ای سالانه بین سال های آبی 2013-1974 برای بازه ی 3 کیلومتری بین دو ایستگاه اندازه گیری در بالادست بی بکران و پایین دست دیزج در مسیر رودخانه مورد بررسی قرار گرفت. برای روندیابی هیدرولیکی سیل، ضریب زبری مانینگ مناسب، حاصل از متوسط گیری از ضرایب به مقادیر 0325/0 بالادست و 0301/0 پایین دست، در نرم افزار HEC-RAS اجرا شده است. نتایج حاصل که شامل استخراج رقوم خطوط پهنه ها به کمک روش ماسکینگام-کونژ به ازای سیلاب های با دوره های بازگشت متفاوت می باشد. با تبدیل نتایج به ریسک متناظر هر دوره ی بازگشت جهت ترسیم پهنه، از طریق الحاقیه Arc-Map HEC-geo-RAS وارد نرم افزار شده است تا پهنه های سیل مشخص شوند. خطوط هم ریسک به ازای دوره های 2 الی 75 سال ترسیم گردید که بیش ترین مساحت تحت پوشش سیلاب متعلق به دوره ی بازگشت 1000 ساله به مقدار 34/97 هکتار بوده که دارای بیش ترین ریسک به مقدار 58/63% با عمر مفید 3 سال است. منحنی فرمان به کمک مساحت های تحت پوشش سیلاب در دوره های بازگشت متفاوت و عمر مفید متفاوت از فرمول ریسک به دست آمد که منجر به استخراج فرمول کلی مساحت-دوره-ریسک گردید.